தமிழகத்தின் தேசிய மரம் எதுவென்று எத்தனை பேர் அறிந்திருப்பீர்கள்? பனைமரத்துக்குத்தான் அந்தப் பெருமை என்பது பலருக்கும் ஆச்சரியமூட்டும் தகவலாக இருக்கும்.

வளமிக்க தமிழ் பூமியில் எண்ணற்ற மரங்கள் விளைந்து செழிக்க, அப்படி என்ன உசத்தி இந்த பனைமரத்துக்கு என்ற கேள்வி எல்லோருக்குள்ளும் எழும். பசேலென்று தழைத்திருக்கும் வாழையின் அத்தனை பாகங்களையும் பயன்படுத்தத் தெரிந்த தமிழ் இனம் வாழையை விடவும் கூடுதலாக பயன்படுத்திய மற்றொரு தாவரம் பனை தான்.

அதுமட்டுமின்றி இந்தியாவில் விளையும் மொத்த பனை மரங்களில் 80 சதவிகிதம் தமிழகத்தில் தான் இருக்கின்றன. தமிழின் மதிப்புமிக்க சொத்துக்களான இலக் கியங்களை தனது பழுத்த இலைகளில் (ஓலை) பல தலைமுறைகள் கடந்து தாங்கி வந்ததால் ஒரு வேளை பனைக்கு இந்த அங்கீகாரமாக இருக்குமோ? போரரஸ் என்னும் தாவர குடும்பத்தைச் சார்ந்த பனை மரம் அதிக பட்சமாக 30 மீட்டர் வரை கூட வளரும் தன்மை கொண்டவை. “கேட்டதைத் தரும் கற்பகத்தரு” என்றே தமிழர்கள் இதனை அழைத்தனர். காரணம் பழந்தமிழர் வீடுகளின் கூரைகளை கடும் வெப்பத்தின் பிடியில் காக்கும் பனை ஓலைகளைக் கொண்டு வேய்ந்தனர்.

அதற்கான உத்திரங்களை பனை மரங்களைக்கொண்டு உருவாக்கினர், பனையின் குருத்துக்களிலிருந்து செய்யப்பட்ட பெட்டிகள் மற்றும் சுளவு ஆகியவற்றில் பல சரக்கு பொருட்களை இட்டு வைத்தனர். பால் பொருட்கள் வைக்கப்பட்ட பானைகளை பனை உறிகளில் வைத்து தொங்கவிட்டனர், பனைஓலையில் செய்யப்பட்ட பாய்களில் படுத்துறங்கினர். பனையால் செய்யப்பட்ட துடைப்பங்கள், பனை நாரிலிருந்து கயிறுகள் ஆகியவற்றை பயன்படுத்தினர். பனை விசிறி, குடை, காதணிகள், சிறுவர் விளையாடும் காற்றாடி, பனையோலை வெடி, பனங் கள், வாசல் கால்மிதிகள், தடுக்குகள், மீன் மற்றும் இறைச்சிகள் வைக்கும் பெட்டிகள் என பனையால் நிறைந்தது தமிழர் வாழ்வு. இவற்றையெல்லாம் தாண்டி பனை நுங்கு, பனை வெல்லம், பனங்கற்கண்டு, பனம்பழம், பதநீர், பனங்கிழங்கு என பனை தமிழர் வாழ்வில் தனது அத்துனை பாகங்களாலும் பின்னிப் பிணைந்தது. பனம்பழம் சிறந்த சத்துணவு. பனம்பழத்தில் உள்ள பீட்டா கரோட்டின் எனப்படும் வைட்டமின் ஏ சத்து கண்பார்வைக்கு மிகவும் நல்லது. தமிழகத்தைப்போலவே தமிழர்கள் மிகுந்து வாழும் யாழ்ப்பாணம், மன்னார், வடமராச்சி ஆகிய பகுதிகளிலும் பனை மரங்கள் அதிகம் வளர்க்கப்பட்டன. அங்குள்ள தமிழர்கள் பனம்பழத்திலிருந்து பெறப்பட்ட கூழிலிருந்து ஜாம், குளிர்பானங்கள், உணவுப்பொருட் களை தயாரித்தனர்.

பனம்பழத்திலிருந்து ஒருவித துணிசோப்பினை உருவாக்கினர். போர்க்காலங்களில் வேதியியல் பொருட்களால் ஆன துணிசோப்புக்கள் கிடைக்காத போது பனம்பழங்களையே அதற்குப்பதிலாக பயன்படுத்தினர். பனம்பழத்திலிருந்து ஒருவித பற்பசையையும் கண்டுபிடித்து அதையும் பயன்பாட்டுக்கு கொண்டுவந்தனர். பனம்பழம் ருசிக்க சுவையானது. ஏனைய பழங்களைப் போல் பனம்பழத்தை நேரடியாக உண்ண மாட்டார்கள். இதனை நெருப்பில் சுட்டு உண்பது தமிழகத்தில் வழக்கம். நெருப்பில் சுட்ட இப் பழத்தின் தோலை உரித்து எடுத்தபின், களியைப் பிழிந்து உண்பார்கள். இக் களியைப் பதப்படுத்திப் பல வகையான உணவுப் பொருட்களையும் செய்வது உண்டு.

 பனங்கற்கண்டு

இக்களியைப் பிழிந்து, வெயிலில் காயவிட்டு பனாட்டு எனப்படும் உணவுப்பொருள் பெறப்படுகின்றது. இது நீண்ட காலம் வைத்து உண்ணத்தக்கது. தமிழகத்தில் பனம்பழத்தை சுட்டு வெல்லம் சேர்த்து சாப்பிடும் பழக்கம் உண்டு. பனங்கற்கண்டு இருமலுக்கும், சளித் தொல்லைகளுக்கும் சிறந்த மருந்து. பனங்கிழங்கும் வேகவைத்து சாப்பிட தோதான மாலை நேரத்து விருந்து. சுடவைத்த பாலில் பனங்கற்கண்டு சேர்த்து சாப்பிடுவது சில தொழில் முறை பாடகர்களுக்கு குரல் வளம் காக்கும் உபாயமாக இருக்கிறது. சேர மன்னர்கள் போருக்குச் செல்லும்போது தங்கள் வெற்றியை உறுதி செய்யும் விதமாக பனம் பூவைச் சூடிச் செல்வார்கள்.

 பனையில் இருந்து கிடைப்பது

 பனையிலிருந்து பெறப்படும் நுங்கும், பனங்கற்கண்டும் மட்டுமே இன்றைக்கு பெரும்பாலும் அதிகம் பயன்பாட்டில் இருக்கின்றன. பதநீர் சுவையானது மட்டுமின்றி உடலுக்கு ஆரோக்கியமானதும் கூட. பதநீர் அருந்துவதால் உடலில் உள்ள எலும்புகள் வலுவடைகின்றன; அம்மை நோயும் கண் நோயும் தடுக்கப்படுகின்றன; வயிற்றுப் புண் மற்றும் வயிற்றெரிச்சல் குறைகிறது. பதநீரில் கால்சியம், பாஸ்பரஸ், இரும்புச் சத்து போன்றவைகளும், வைட்டமின்களும் அடங்கியுள்ளதால் பற்கள் உறுதிப்படுகின்றன; உடல் வெப்பம் தணிக்கப்படுகிறது. பனை ஓலை, மட்டை, பத்தல் என்ற மூன்ற பகுதிகளை கொண்டது. பத்தல் என்பது மட்டையின் அடிப்பகுதியில் கருப்பாக இருக்கும். அந்த காலத்தில் கன்னியாகுமரி, திருநெல்வேலி மாவட்டங்களில் உள்ள ஏழ்மையான கிராமவாசிகள் பத்தல்களை வெட்டிக் காலுக்குச் செருப்பாக அணிந்து கொள்வார்களாம். மேல் வாருக்குப் பனை நாரைப் பொருத்திக் கொள்வார்களாம். இதை அணிந்து கொண்டு செல்லும்பொழுது காலுக்கு மிருதுவாக இருப்பதுடன் நீண்ட நாட்கள் உழைக்கக்கூடியதாக இருக்கும். சாலைப்பணியில் ஈடுபடும் தொழிலாளர்கள் பத்தல்களாலான செருப்புகளை அணிவதுண்டு. அடிப்பகுதி அதிகமாகத் தேய்ந்துவிட்டால் வேறு இரண்டு பத்தல்களை வெட்டிக் கால் செருப்புகளை செய்து கொள்வர். வளரும் பருவத்திலுள்ள வடலி பனையின் பத்தல் களில் அடிப்பாகத்தில் கருப்பாக கம்பி போன்ற உறுதியுடன் இருக்கும் பகுதிக்கு தும்பு என்று பெயர். இந்த தும்பியிலிருந்துதான் இயந்திரங்கள், கப்பல்களை சுத்தப்படுத்தும் துடைப்பான்களை செய்கிறார்கள். பனை ஓலைச்சுவடிகள்தான் நமது பொக்கிஷங்கள். அவற்றை எப்படி தயாரித்தார்கள் என்பது வியப்பான விஷயமே.

பனை ஓலைச்சுவடிகள்

சுவடிகள் தயாரிப்பதற்கு முதலில் பனையோலைகளைத் தேவையான அளவில் கத்தரித்துக் கொள்வர். இவ்வாறு கத்தரிக்கப்பட்ட ஏடுகள் மிக நன்றாக உலர்த்தப்படும். ஈரமின்றி நன்றாகக் காய்ந்த பிறகு இவ்வோலைகள் தண்ணீரில் இட்டு வேகவைக்கப்படும். இவ்வாறு இவை கொதிக்க வைக்கப்படுவதால் ஏடுகளில் ஒரு இலகுத்தன்மை ஏற்படு கிறது. பிறகு ஓலைகள் மறுபடியும் நன்கு காயவைக்கப்படும், காய்ந்த பிறகு கனமான சங்கு அல்லது மழுமழுப்பான கல்கொண்டு ஓலைகளை நன்றாகத் தேய்ப்பார்கள். இப்படிச் செய்வதால் ஏட்டிற்கு ஒரு பளபளப்பு ஏற்படும். மேலும் நேராகத் தகடுபோல ஆகிவிடும். இப்போது ஏடு எழுதுவதற்கு ஏற்ற நிலையை அடைந்து விடுமாம்.

தேசிய பனை ஆராய்ச்சி மையம்

இந்தியாவிலேயே தமிழகத்தில்தான் பனை அதிகம் விளைவதால், தேசிய பனை ஆராய்ச்சி மையம், பனை பொருட்கள் தயாரிப்பு நிறுவனம் ஆகியன சென்னையில் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. தமிழகத்தில் புதுக்கோட்டை மாவட்டத்தில் தான் அதிகம் பனை சார்ந்த பொருட்கள் தயாரிக்கும் தொழில்கள் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன.

பனை மரம் சிறப்பு

புதுக்கோட்டைக்கு 6 கி.மீ. தொலைவில் பொற்பனைக்கோட்டை என்னும் ஊர் உள்ளது. இங்குள்ள பாழடைந்த கோட்டை 13ம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பட்டதாகும். பாரியின் மரணத்துக்குப் பின் அவ்வையாரின் முயற்சியால் மலையமான் மகன் தேவகன், பாரி மகளிரான அங்கவை மற்றும் சங்கவையை மணம் செய்துகொள்ள சம்மதித்தான். திருமணத்துக்கு வந்த மூவேந்தர்கள் பனம்பழம் வேண்டும் என கேட்டார்களாம். அது பனம்பழத்துக்கான விளைச்சல் காலமில்லை. என்றாலும் விருந்தினர் மனம் கோணாமல் இருக்க அவ்வையார் வெளியே வந்தார். மணப்பந்தல் போட்ட இடத்தில் பந்தலுக்காக வெட்டிப்போட்டு மீதியிருந்த பனை மரத் துண்டத்தைப் பார்த்து, “திங்கட் குடையுடைச் சேரனும் சோழனும் பாண்டியனும் மங்கைக் கறுகிட வந்துநின்றார் மணப் பந்தலிலே சங்கொக்க வெண்குருத்து ஈன்று, பச்சோலை சல சலத்து, நுங்குக்கண் முற்றி, அடிக்கண் கறுத்து, நுனி சிவந்து பங்குக்கு மூன்று பழம் தரவேண்டும் பனந்துண்டமே!” என்ற பாடலைப் பாட, பனந்துண்டம் முளைத்து வளர்ந்து உடனே பனம்பழம்  தந்ததாம். பனை மரம் வெறும் தாவரம் மட்டும் அல்ல. நம் தமிழர் வாழ்வின் அடையாளம்.

  திருக்குறளில் பனை

திருக்குறளில் மொத்தமே இரண்டு மரங்கள் தான் இடம்பெற்றுள்ளன. ஒன்று மூங்கில் மற்றது பனை. அறத்துப்பாலில் செய் நன்றி அறிதல் அதிகாரத்தில் 104 வது குறளில், ‘தினைத் துணை நன்றி செயினும் பனைத்துணையாக் கொள்வர் பயன் தெரிவார்” ஒருவன் தினை அளவு நன்றி செய்தாலும் அதைச் சிறியது என்று எண்ணாமல் உதவியின் பயனை அறிந்தவர்கள், பனை அளவு பெரிதாகவே கருதுவர்.

எவர் ஒருவர் வேளா வேளைக்கு சரியான நேரத்தில் உணவு எடுக்கிராறோ, அவர் நிச்சியம் நோயாளியாக தான் இருப்பார்.

குளிர்காலம் வந்தாலே பலவகை புதிய பழங்களும் காய்கறிகளும் சந்தையில் கிடைக்க ஆரம்பித்துவிடும்.  காய்கறி/பழக்கடைக்குப் போனாலே, பளீரென்ற பலவகை வண்ணத்தில் காய்கறிகளும் பழங்களும் நம் கண்ணுக்குத் தெரியும். குளிர்காலத்திற்கே உரிய பருவகாலப் பழவகைகளும் காய்கறிகளும் பல வகைகளில் கிடைப்பதால் உங்களது உடல் ஆரோக்கியத்துக்கு அதிகளவில் ஆதாயம் தருபவை எவை என்பதை நீங்கள் தெரிந்து கொள்ள வேண்டியது அவசியம். ஆரோக்கியமான உணவுப்பழக்கத்தைக் கடைப்பிடிக்க தேவையான ஐந்து குளிர்காலப் பழங்கள் மற்றும் ஐந்து குளிர்காலக் காய்கறிகள் பற்றி இங்கு விவரமாகக் காண்போம்.

குளிர்காலத்தில் உண்ண வேண்டிய ஐந்து முக்கியப் பழவகைகள்

1. ஆப்பிள்

‘ஒரு நாளுக்கு ஒரு ஆப்பிளைச் சாப்பிட்டால், மருத்துவரிடம்  போக வேண்டிய அவசியமே ஏற்படாது’ என்று புகழ்பெற்ற ஒரு பழமொழி சொல்கிறது. ஆப்பிளை உண்டால் கிடைக்கக்கூடிய ஆதாயங்களை நன்கு கவனித்தால், இது உண்மை என்பது நமக்கே புரியும். நரம்பு மண்டலச் செயல்பாட்டிற்கு ஆப்பிள் பேருதவி. இதிலுள்ள ஆண்டி-ஆக்சிடன்ட்டுகள் நியூரான்களின் செல்கள் இறப்பதைத் தடுப்பதால் நரம்பு மண்டலச் செயல்பாடு மேம்படுகிறது. ஆப்பிளை உண்பதால் நரம்புமண்டல ஆரோக்கியம் மேம்பட்டு இதனால் வாழ்நாளின் இறுதிப்பகுதியில் அல்ஜூமர் நோய் வரும் அபாயமும் தவிர்க்கப்படுகிறது. இதைத் தவிர, ரத்தம் கட்டிப்போய் பக்கவாதம் வரக்கூடிய அபாயத்தையும் நீரிழிவு நோய் வரும் அபாயத்தையும் ஆப்பிள் குறைக்கிறது.

2. திராட்சை

திராட்சை ஆண்டுதோறும் கிடைக்கக்கூடிய ஒரு பழம். ஆனால், குளிர்காலத்தில் உண்ணும்போதுதான் இப்பழத்தின் உண்மையான ஆதாயங்களை நம்மால் பெற முடியும். ஆண்டி-ஆக்சிடன்ட்டுகள் அதிகமாக உள்ளதால் சருமநோய் அண்டாமல் தடுக்கவும் திராட்சை உதவும். கண்கள், முட்டிகளுக்கும் திராட்சை வலிமை தருகிறது. ஆகவே, முதியோர்கள் இதைத் தவறாமல் உண்ண வேண்டும்.

3. ஆரஞ்சு

இந்தியாவில் குளிர்காலத்தில் பரவலாகக் கிடைக்கும் ஒரே பழம் ஆரஞ்சுப் பழமாகத்தான் இருக்க முடியும். இவற்றை எடுத்துச் சென்று நாம் வேலை செய்யும் இடத்தில் அமர்ந்தும் உண்ணலாம். குளிர்காலத்தில் ஆரோக்கியத்தைப் பராமரிக்க மிகவும் தேவையான வைட்டமின் சி இதில் அதிகமாக உள்ளது. ஆரஞ்சுப் பழத்தை சாப்பிடுவதில் இன்னொரு முக்கிய ஆதாயமும் உள்ளது. தொடர்ந்து ஆரஞ்சைச் சாப்பிட்டுவந்தால் புற்றுநோய் உண்டாகும் அபாயம் குறைவதாக ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. புற்றுநோயை உருவாக்கும் வேதிப்பொருள்களின் எதிர்மறை விளைவை மட்டுப்படுத்தவும் ஆரஞ்சு உதவுகிறது.

4. மாதுளம்பழம்

குளிர்காலத்தில் நாம் செய்யும் ஆரோக்கியமான தேர்வு என்றால் அது மாதுளம்பழம் உண்பதே. உடலின் இரத்த அழுத்த மட்டங்களைக் கட்டுப்படுத்துவதன் மூலம் ஹைப்பர்டென்ஷன் நிலைக்கு நாம் செல்வதை மாதுளம்பழம் தடுக்கிறது. உடலுக்குத் தேவையான செரிமான சக்தியைத் தரும் நார்ச்சத்து மாதுளம்பழ்த்தில் அதிகம் உள்ளது. இறுதியாக, மூட்டுகளில் வீக்கம் ஏற்பட்டால் மாதுளம்பழச்சாறை தொடர்ந்து உண்டு வந்தால் அவ்வலி சரியாகி விடும்.

5. கொய்யாப்பழம்

ஆப்பிள் போன்றே கொய்யாப்பழமும் ஆண்டுதோறும் தங்குதடையின்றி கிடைக்கக்கூடிய ஒரு பழம். ஆயினும் குளிர்காலத்தில் இதை உண்ணும்போதுதான் இதிலிருந்து அதிகபட்ச ஆதாயம் தரக்கூடிய பல விளைவுகளை நாம் பெற முடியும். இனப்பெருக்க சக்தியைப் பெருக்க கொய்யாவிலுள்ள ‘ஃபோலேட்’ மிகவும் உதவுகிறது. தைராய்டு சுரப்பிகளின் செயல்பாட்டைச் சீரமைப்பதற்கும் கொய்யாப்பழம் தேவைப்படுகிறது. உடலில் ரத்தகாயம் ஏற்பட்டால் அது ஆறுவதற்குத் தேவையான கிருமிநாசினியும் இப்பழத்தில் உள்ளது. அடிபட்ட இடத்தில் கொய்யாவைத் தடவினால் திசுக்கள் சீக்கிரம் குணமாகி விடும். நார்ச்சத்து அதிகமுள்ள கொய்யாப்பழம் மலச்சிக்கலுக்கும் பெருமருந்தாக உதவுகிறது.

குளிர்காலத்தில் உண்ண வேண்டிய ஐந்து முக்கியக் காய்கறிகள் 

1. கிழங்கு வகைகள்

கிழங்கு வகைகள் ஆண்டுதோறும் சந்தையில் கிடைக்கின்றன; எனினும் அவற்றின் சிறந்த வகைகள் குளிர்காலத்தில்தான் கிடைக்கும். கிழங்கிலுள்ள ஒரு தனிமம் இதயநோய், குடல்நோய் வராமல் தடுக்கிறது. இவற்றால் கிடைக்கும் மற்ற ஆதாயங்களைத் தவிர, மூளைக்குச் செல்லும் இரத்த ஓட்டட்தை மேம்படுத்தவும் கிழங்குகள் உதவுகின்றன. இவற்றில் குறைந்த அளவு மட்டுமே கலோரிகள் உள்ளதால் குளிர்காலத்தில் இவற்றை உண்பது பொருந்தும்; மேலும் இவற்றில் சத்துக்கள் அடர்த்தியாக உள்ளன. இதனால் குளிர்காலத்தில் சில்லென்ற தட்பவெப்பநிலையில் உண்ண ஏதுவாக கிழங்குகள் இயற்கையாகவே அமைந்துள்ளன. 

2. கேரட்டுகள்

பெரும்பாலும் குளிர்காலத்தில் அதிகம் கிடைக்கும் சில காய்கறிகளுள் கேரட்டும் ஒன்று. இதில் வைட்டமின்களும் சத்துக்களும் அதிக அளவில் உள்ளன. கேரட்டைத் தொடர்ந்து உண்டுவந்தால் உடலில் ஏற்படும் வைட்டமின் ‘B’, ‘C’, ‘D’, ‘E’ மற்றும் ‘K’ குறைபாடு தொடர்பான நோய்களைச் சீக்கிரமாகக் குணப்படுத்த முடியும். முக்கிய வைட்டமின்கள் தவிர, கேரட்டில் ஃபோலேட்டுகள், இரும்பு, தாமிரம், பொட்டாசியம் மற்றும் பிற தாதுக்களும் உள்ளன. கேரட்டால் உண்டாகும் ஆரோக்கியம் தொடர்பான ஆதாயங்கள் பல. உதாரணமாக, தினமும் கேரட்டை உண்டுவந்தால் கண்களின் பார்க்கும் திறன் மேம்படுவதுடன் புற்றுநோய்க்கெதிரான நோயெதிர்ப்பு சக்தி உருவாகி, அது தாக்காமல் பாதுகாப்புடன் இருக்கலாம். கேரட்டை உண்பதால் இரத்தத்தில் உள்ள சர்க்கரையின் அளவும் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும்.

3. பட்டாணிகள்

பல்வேறு ஆரோக்கிய ஆதாயங்களைத் தரும் பட்டாணி இன்னொரு முக்கியமான குளிர்காலக் காய்கறி ஆகும். இத்துடன் கிடைக்கும் உபரியான ஆதாயம் என்னவெனில் பெரும்பாலான இந்திய உணவுகளில் இதைச் சுலபமாகச் சேர்த்து விடலாம். வைட்டமின் ‘B’, வைட்டமின் ‘K’ ஆகிய இரண்டும் பட்டாணியில் அதிக அளவில் உள்ளன. வீக்கத்திற்கெதிராகவும் ஆண்டி-ஆக்சிடன்ட்டாகவும் உடலுக்குள் பட்டாணி வேலை செய்கிறது. இதைப் பச்சையாகவோ (அ) சமைத்த பின்போ உண்ணலாம்; எப்படி உண்டாலும் இது உண்பவருக்குத் தீங்கிழைக்காது. உடல் எடை அதிகரிப்பதையும் அல்ஜீமர் நோய் ஏற்படாமலும் தடுப்பதும் இதன் பிற ஆதாயங்களாகும். இரத்தத்திலுள்ள சர்க்கரையின் அளவை கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்கவும் பட்டாணி உதவும்.

4. கீரை

கீரைதான் இந்திய வீடுகளில் மிகப்பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படும் இலையுடைய காய்கறி. இதில் உடல் ஆரோக்கியத்துக்கு வழிவகுக்கும் பல அவசியமான வைட்டமின்கள் மற்றும் சத்துக்கள் நிறைந்துள்ளன. கீரையைச் சாப்பிடுவதால் புற்றுநோய், ஆஸ்துமா ஆகியவை தாக்காமல் பாதுகாக்கலாம். இரத்த அழுத்தத்தையும் கீரை மிகவும் குறைப்பதால் ஹைப்பர்டென்ஷனால் அவதிப்படுபவர்களுக்கு இது பேருதவி செய்யும். இறுதியாக, கீரை உண்பதால் சருமம் ஆரோக்கியமாக இருப்பதுடன் தலைமுடியும் நன்றாக வளர்கிறது. 

5. (சிவப்ப முள்ளங்கி)

குளிர்கால மாதங்களில் கிடைக்கும் உச்சபட்ச உணவு வகைகளில் ஒன்றாக டர்னிப் கருதப்படுகிறது. டர்னிப்பின் பச்சைப் பகுதி முழுதும் வைட்டமின் ஏ நிறைந்துள்ளது. இதனால் நுரையீரல் வீக்கம், எம்பைசெமா ஆகியவை கட்டுப்படுத்தப்படுவதுடன் நுரையீரலும் நலம் பெறுகிறது. டர்னிப் உண்பதன் இன்னொரு ஆதாயம் என்னவெனில் இது சிலரிடத்தில் சிறுநீரகக் கற்களையும் கரைத்துவிடுகிறது. பெரிய அளவிலான கற்கள் இல்லையெனில், தொடர்ந்து டர்னிப் உண்டுவந்தால் சிறுநீரகக் கற்கள் பிரச்சினையைச் சுலமாகச் சமாளித்துவிடலாம்.